Ik wil voor een wisselspanning een inductive belasting maken.
Volgens de formule Xi=2*pi*f*L zou de vervangweerstand bij 400Hz van een spoel van 9mH -> Xi=2*pi*400*0,009 = ~22,6 Ohm moeten zijn. Bij 115VAC zou er dus zo'n 5A moeten lopen (of minder door de ohmse weerstand van de draad).
De praktijk is dat er bij 5VAC/400Hz al 2A loopt. Ik heb dit met verschillende spoelen en verschillende 400Hz bronnen geconstateerd. Kan iemand mij vertellen wat ik fout doe?
Alles lijkt te kloppen alleen werkt het niet zoals het moet. De waarden zijn nog steeds veel te hoog en die hoge stromen lopen er echt want ik hoor mijn voeding brommen.
Dit is een smoorspoel die bedoeld is om HF signalen te filteren en niet om op een spanning van 400 Hz aan te sluiten.
Bijvoorbeeld in een voeding in serie na of voor de gelijkrichter e.d.
De gegeven spanningen zijn t.o.v. massa of tussen de wikkelingen onderling. (indien van toepassing.)
In jouw geval kan het niet anders dat de kern in verzadiging komt en dan klopt je formule niet meer.
En dat moet ook omdat deze spoel met kern alleen je storingspiek moet sperren en voor het overige een zo laag mogelijke weerstand moet vormen. Succes.
In het algemeen zijn bijv. (grotere) trafo's, TL voorschakel apparaten, eigenlijk alles met spoel (en kern) zijn inductieve apparaten.
Afhankelijk van de spanning waarop deze gewerkt hebben, bijv. 230 volt (110 volt) kun je deze ook op 400 Hz. aansluiten.
Omdat de freq. t.o.v. 50 Hz. flink hoger is mag de spanning per winding hoger worden en kun je experimenteren met de 110 volt aansluiting.
Bij twijfel kun je de scoop met weerstand (eerder beschreven) toepassen om te kijken of verzadiging van de kern optreedt.
Door de stroom te meten kun je de zelfinductie berekenen.
Hoeveel er nodig zijn alvorens je de gewenste zelfinductiewaarde hebt weet ik niet. Experimenteren dus.
Overigens, wat is het doel hiervan? Alleen experimenteren?
Als het voor het maken van een luidsprekerfilter is lijkt mij dit ongeschikt.
Het doel ervan is een loadbank voor wisselspanning waarbij de powerfactor (belasting per qwadrant) instelbaar is. Ik heb dus resitief, capacitief en inductief regelbaar via bv een variac.
Hiermee kan bijv een DC->AC omvormer worden getest.
O.K. dan zet je een aantal spoelen/trafo's parallel net zolang tot de gewenste stroom loopt. Wat experimenteren lijkt mij.
Ik zou bijv. eens een oude 220/110 volt "verhuistrafo" aansluiten.
Die is bijv. 1000 VA en zou dan de 110 volt wikkeling proberen. (als die niet in verzadiging komt, anders de 220)
Maar als je een Variac toepast zie je dat vanzelf in niet liniair gedrag van de stroom bij opregelen.
Heeft deze 400 Hz. bron met hoog toerental machines te maken? Draaistroom-handgereedschappen?
Liefst primair aansluiten op de wikkeling die overeenkomt met de nominale 400 Hz spanning, stel 230 volt. (hoeveel is die spanning eigenlijk??)
Experimenteren met zomogelijk de 110 volt aansluiting.
Eventueel kun je (uitsluitend bij deze toepassing!!) ook de secundaire wikkeling nemen of zelfs een combinatie primair-sec.
Dit laatste uiteraard in de juise (tegen-)fase aangesloten.
Voorbeeld: 230 volt in serie met een 24 volt sec. wikkeling in tegenfase wordt nominaal 206 volt voor meer effect. (resultaat = meer volt per winding)
Nogmaals: de opzet is de trafokern met 400 Hz max. uit te sturen zonder dat die in verzadiging raakt. (controle met scoop)
Of bij optredende verzadiging je variac niet volledig op max. regelen.
Ik denk aan een (of meerdere) oude verhuistrafo's (1000 VA) die goedkoop zijn?
Experimenteren dus. En de trafokern aarden voor veiligheid.
Succes. GvH-E
